بدرود جهان نمود و مير محمد تقى با ( وجود ) بىپدرى پس از طى مراتب كودكى همت به تحصيل گماشته و بعتبات عاليات رفت و مدتها در آن اراضى شريفه خدمت چندين نفر از معاريف علما درس خواند ، و سپس باصفهان برگشت و بتدريس پرداخت و رياستى شايسته بهم رسانيد ، تا آخر پس از مدت شصت سال و يك ماه قمرى و بيست و چهار روز عمر ، در شب دوشنبه هفتم ماه ربيع الآخر سنه 1333 هزار و سيصد و سى و سه - مطابق 3 حوت ماه برجى - در اصفهان وفات كرد و در مقبرهء والد ماجدش دفن شد « 1 » . و چندين نفر پسر برجا نهاد ، از آن جمله : آقا مير سيد حسن 41 كه بزرگتر از همه و بجاى پدر در مسجد رحيم خان امامت جماعت مىنمايد « 2 » .

--> ( 1 ) صاحب عنوان از اساتيد خارج اصول فقه آقاى حاج ميرزا سيد حسن روضاتى ( ره ) نياى مادرى راقم اين سطور بوده و لذا شرح حال مفصل آن مرحوم را بنقل از « مقالات مبسوطهء » علامه معلم در « زندگانى آيت‌اللّه چهارسوقى : 206 - 209 » ذكر كرده‌ايم . م . ( 2 ) از اين عالم جليل القدر ( آقاى مير سيد حسن ) كه زوجه‌اش دختر ميرزا بهاء الدّين ابن سيد محمد على آقا مجتهد ابن سيد صدر الدّين عاملى ( رحمة اللّه عليهم ) بوده چهار فرزند پسر و يك دختر بازماند كه فعلا تنها پسر باقيمانده جناب عالم فاضل بزرگوار آقاى حاج سيد علاء الدّين ( مدرس مطلق ) از اصدقاء و اقرباء راقم اين سطور ، امام جماعت مسجد نياى عاليقدر و از مدرسين فقه و اصول حوزه علميه اصفهانست ، تولد ايشان 15 جمادى الاولى 1344 ، و به شرحى كه در حين طبع اين اوراق اظهار داشتند مرحوم آقا مير محمد تقى صاحب عنوان در سن هيجده‌سالگى دو سالى بدرس آية اللّه آقا ميرزا محمد هاشم چهارسوقى ( 1235 ) حاضر شده و سپس بعراق عرب منتقل و چهار سالى تحصيل علم نموده و باصفهان مراجعت و خواهر شيخ محمد على اشترى اصفهانى را بزنى گرفته و پس از زفاف دوباره بعراق بازگشته و زوجه حامله‌اش در اصفهان بود تا فرزند دخترى از بوجود آمد و آن دختر در حدود ده‌سالگى وفات يافت و پدر را نديد . آقا مير محمد تقى مقارن آن احوال باصفهان بازگشته و ازآن‌پس خداوند سه فرزند ذكور بنامهاى مير سيد حسن ( متولد 18 ذىالحجه 1305 ) و مير محمد حسين ( متولد حدود 1307 متوفى شب غره ذىالقعده 1388 ) و ميرزا *